وضعیت و جایگاه واقعی کشتی تهران از نگاه حمیدی عضو شورای فنی تیم های ملی کشتی

IMG_20190118_210720_534

کشتی تهران را چه می شود؟
تهرانی که روزی کشتی گیرانش سرآمد بودند و بیشترین سهمیه را در دهه های ۳۰ ، ۴۰ و ۵۰ هجری شمسی در تیم ملی دارا بودند چرا اکنون صاحب کمترین سهم است در حالیکه در آن روزگاران بسیاری از چهره های نوخاسته و شایسته از نقاط مختلف کشور نیز دوران اوج گیری دستیابی به دوبنده تیم ملی و صعود از سکوهای جهانی و المپیک را در کلاس مربیان شناخته شده مرکزنشینان و اردوهایی که در تهران بر پا میشد را تجربه و پشت سر می گذاشتند. و در یک جمله در آن دوران طلایی کشتی تهران از چنان اقتداری برخوردار بود که از بین کشتی گیران چند محله مثل شاپور، راه آهن، امیریه و میدان خراسان استخوان بندی تیم ملی شکل می گرفت.
این روند سازندگی و حرکت رو به جلو کشتی تهران حتی پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تا اواخر دهه هفتاد نیز ادامه داشت. اما کم کم سیطره کشتی تهران در ترکیب تیم های ملی کم رنگ و کمرنگ تر شدو تا به امروز که در جمع استان های کشتی گیرساز کمترین سهم را می توان ازرآن تهران بزرگ برشمرد.
در طی ۴۰ سال گذشته مردان متعدد با پیشینه های گوناگون بر مصدر کشتی تهران قرار گرفتند که از آن جمله می توان به عباسعلی حاج جعفری، محمد اسدی، محمد طالقانی ، نادر جهانگیری ، رحیم جدی ، سردار هاشمی و ……. اشاره کرد و تا مقطع زمانی حال که ۶ سالی است مسئولیت رهبری کشتی تهران بر عهده یک غیر تهرانی به نام عبدالله عزیزی از کردستان سپرده شده است.
در همه دوران ذکر شده و به خصوص در دهه گذشته کشتی تهران با فراز و فرودهایی مواجه شده که به هیچ وجه در حد قدرت و بزرگی کشتی پایتخت نبوده است.
طی دوران ریاست عبدالله عزیزی در هیات کشتی تهران به واسطه بروز اختلاف بین مسئولان کشتی تهران و فدراسیون، چرخ کشتی تهران همواره کند و بدرستی نچرخیده تا جائیکه مسئولان بارها در صدد تغییرات اساسی در شکل و نحوه مدیریت این هیات برآمدند که هر بار به دلایل مختلف و پادرمیانی و حمایت کسانی که دستی بر آتش ورزش دارند این امر میسر نشد. سر انجام سناریوی جابجائی و تغییرات در مدیریت کشتی تهران از حدود ۶ ماه پیش کلید خورد و با هماهنگی مدیر کل ورزش و جوانان استان تهران و فدراسیون کشتی عبدالله عزیزی بر کنار و با پیگیری و اصرار مسئولیین ذیربط حسن حمیدی از چهره های شناخته شده و خوشنام که سابقه قهرمانی آسیا و مربیگری و سرپرستی تیم های ملی را در کارنامه خود به یدک می کشید به عنوان سرپرست هیات کشتی تهران انتخاب شد.
نکته قابل توجه اینکه حسن حمیدی با این شرط سرپرستی کشتی تهران را پذیرفت که هیچ نقش و تمایلی برای ثبت نام در جمع نامزدهای انتخاباتی را نداشت و صرفا به منظور جلوگیری از توقف حرکت کشتی تهران و سر و سامان دادن به نابسامانی های و ایجاد آرامش و مهیا کردن بستر مناسب جهت تشکیل مجمع انتخابات فعالیت خود را در هیات کشتی آغاز نمود.
بالخره لحظه موعود فرا رسید و مجمع انتخابات با حضور نامزدهای ریاست و نمایندگان مختلف کشتی استان تشکیل و در نهایت عبدالله عزیزی با ۱۵ رای از ۱۷ رای ماخوذه بار دیگر هیات کشتی تهران را تحویل گرفت.
با توجه به دوران پرتلاطم و پرحاشیه ای که کشتی تهران به دلیل اظهار نظر بعضی از کاندیداها و اهالی کشتی تهران شاهد بود بدون شک مدیریت حسن حمیدی و تجربه گرانقدر وی نه تنها فضای کشتی را در این مدت به آرامش و سامان رساند بلکه با مسئولان اداره ورزش و جوانان تهران و فدراسیون کشتی نیز از عملکرد وی راضی و آن رادمورد تایید قرار دادند.

اکنون پس از گذار از دوران سرپرستی هیات کشتی تهران فرصتی دست داد تا در خصوص شرایط بحرانی کشتی تهران که به آرامش و همدلی مبدل شد با حسن حمیدی عضو شورای فنی تیم های ملی کشتی که سابقه قهرمانی در کشتی را چه بعنوان ورزشکار ، چه بعنوان سرپرست در رویدادهای المپیک ، جهانی و آسیایی دارد درباره چگونگی رتق و فتق امور کشتی تهران به گفتگو بنشینیم.
به عنوان اولین سوال چگونه شد حسن حمیدی که طی ۲۰ سال گذشته و در دوره ریاست مردانی چون امیررضا خادم ، محمدرضا طالقانی ، محمدرضا یزدانی خرم بارها از او خواسته شد تا بعنوان رئیس هیات کشتی تهران سکان هدایت کشتی مرکز را در اختیار بگیرد اما نپذیرفت این بار سنت شکنی شد و به هر صورت وارد گود کشتی تهران شد ؟
- قضیه این بار با گذشته تفاوت داشت من به طور موقت و فقط برای آرامش کشتی تهران آماده ساختن فضا و بستر تا زمان تشکیل مجمع این مسئولیت را پذیرفتم ، در واقع هم رسول خادم رئیس فدراسیون و هم گل محمدی مدیر کل ورزش و جوانان استان تهران با تماس های مختلف از من خواستند در این دوران بلاتکلیفی مسئولیت سرپرستی کشتی تهران را قبول کنم ، بنده هم به دلیل آنکه خود را مدیون کشتی می دانستم این مسئولیت را پذیرفتم البته به طور موقت و فقط تا زمان برپایی مجمع.
- چرا همواره از زیر بار مسئولیت کشتی تهران شانه خالی کرده ای در حالیکه بسیاری برای رسیدن به این مسئولیت سر و دست می شکنند ؟
- در وهله اعتقاد دارم کسی که می خواهد رئیس هیات کشتی شود باید با تمام وجود و وقت کافی در خدمت کار باشد نه به صورت فرمالیته . مورد دوم به شرایط کاری من مربوط می شود با توجه به مسئولیت اجرائی که در ورزش کارگری که ۳۰ انجمن ورزشی در آن فعالیت دارند در آنجا بیش از ۲۰ سال است تمام وقت مرا گرفته و در کنار آن مسئولیت هیات کشتی کارگران کشور باعث شده تا به اندازه کافی درگیر کار اجرائی بوده و فرصتی برای چنین مسئولیتی نداشته باشم.
با چنین مشغله فراوان کاری در این مدت برای اداره کشتی تهران چه اولویت هایی را در نظر گرفتید ؟
- اولین اولویت وهدف دوری از تنش ها و مسائل حاشیه ای ، ایجاد آرامش و همدلی در فضای کشتی تهران بود که خوشبختانه با همکاری دوستان و دیگر همکاران این فضا ایجاد شد. ابتدا در جلسه ای با حضور تمام اعضاء به آنها اطمینان خاطر دادم تا به کار خودشان بدون دغدغه و نگرانی ادامه بدهند. با این روش در مدت سرپرستی خود پروسه انتخابات را با موفقیت ، بدون تنش و با آرامش به پیش بردیم .
در مدت سرپرستی بر کشتی تهران آیا تغییراتی هم صورت گرفت ؟
- اولین موردی که کمبود و خلاء آن را احساس کردم نبود یک روابط عمومی فعال به معنای کامل و واقعی چرا که داشتن یک روابط عمومی قوی که بتواند بین تمام ارکان مربوط به هیات کشتی ارتباط حسنه و لازم را برقرار کند در واقع نبض کشتی خوب خواهد زد. به همین منظور شخص باانگیزه و فعالی به نام جعفر جنگی در این مسئولیت مشغول به کار شد که اتفاقا تبعات و انعکاس خوبی هم به همراه داشت. ضمن اینکه حسن شریف هم از افراد با تجربه و خوش نام با بیش از ۳۰ سال
سابقه فعالیت در فدراسیون کشتی به عنوان مشاور و هوشنگ محمدی یکی از پیشکسوتان ورزش بعنوان مسئول کمیته انضباطی همکاری صمیمانه و جانانه ای با هیات کشتی داشتند که از زحمات این عزیزان تقدیر و تشکر دارم. جا دارد از همین جا از همکاری های رضا غلامی دبیر و امیر تهرانی نایب رئیس هیات صمیمانه قدردانی کنم.
آیا تغییرات دیگری هم انجام دادید؟
- انتصابات بعدی در شهرستان های بدون رئیس بود بخصوص شهریار که یکی از قطب های کشتی خیز استان تهران به شمار می آید. همچنین دو شهرستان رباط کریم و شهر ری با توجه به درخواست اهالی کشتی دوست این شهرهامجبور به تعیین تکلیف و انتصاب شدم.اما یکی از شهرهایی پر حرف و حدیث پاکدشت بود ،؟ با توجه به گزارش های رئیس اداره ورزش و جوانان این شهر ارائه و از شرایط نامناسب و مشکلات در هیات کشتی پاکدشت به دستمان رسید و در نهایت شخصی به نام کرمانی را به مسئولیت سرپرست هیات کشتی پاکدشت منصوب کردم.
وضعیت کشتی تهران را در بدو سرپرستی خود چگونه دیدید؟
- در بدو ورود من ،؟ جو هیات کشتی تهران پرتنش و نامناسب بود و همانطوریکه قبلا اشاره کردم فقط به آرامش کشتی استان تهران فکر می کردم. در ابتدا با بررسی عملکرد تیم تهراندر مسابقات قهرمانی کشور شاهد افت کشتی تهران بودیم ، سپس با بهره گیری از تجربیات پیشکسوتان و بزرگتران کشتی و با خرد جمعی تصمیم به سر و سامان دادن اوضاع شهرهای مختلف گرفتیم. در رده سنی جوانان هم کشتی تهران به دلیل کارشکنی و بی مسئولیتی بعضی از مربیان که اجازه وزن کشی را به دو تن از کشتی گیران ۶۵ و ۹۲ کیلو ندادند و آنها را شبانه از اردو خارج کردند و همین امر باعث شد تا تیم تهران با تنزل رتبه مواجه و از عنوان قهرمانی به رتبه دومی نزول کند در واقع نبود این دو کشتی باعث شد در فینال ۴ بر ۶ به مازندران ببازیم.
در چنین شرایط دشواری که از کشتی تهران به یاد دارید آیا می توانید نقاط قوت و ضعف کشتی پایتخت را تشریح کنید؟
- به طور باید اشاره کنم اگر به عقب برگردیم نزدیک به دو دهه است که تهران دیگر آن صلابت و سازندگی گذشته را ندارد. در حالیکه اعتقاد دارم کشتی تهران با توجه به ظرفیت ها و نیروی انسانی باید حرف اول را بزند و باید نقش تاثیرگذاری در کشتی کشور داشته باشد البته باید این نکته را هم یادآور شوم و آن هم زحمات روء سای قبلی است که زحمات زیادی کشیدند بخصوص در سال های اخیر و در زمینه سخت افزاری کار و تلاش زیادی انجام شده که نمی توان منکر آن بود اما از لحاظ فنی واقعیتی که با آن مواجه هستیم اینکه جایگاه فعلی کشتی تهران نسبت به گذشته های پر افتخارش فاصله گرفته و نقشی در کشتی کشور ندارد.

چه راهکاری را برای بهبود کشتی تهران ارائه می دهید؟
- قبل از هر چیز باید از زحمات مربیان جوان که با عشق و تلاش و بدون چشمداشت مالی به هر شکل ورزش اول را زنده نگه داشته اند قدردانی کنم. برای گذار از شرایط موجود در این مقطع نیاز است از تمام نیروهای باتجربه و پیشکسوتان فعال استفاده کرد. در حال حاضر کشتی از بهره گیری از بزرگان خودش غافل فاصله دارد . البته شاید نتوان همه را زیر یک سقف جمع کرد اما باید بسیاری از آنها که واجد شرایط هستند را جذب کرد . اعتقاد دارم در حالیکه این روزها پول و مادیات حرف اول را در ورزش می زند و این امکانات مالی وجود ندارد . بنابراین باید از بزرگان و پیشکسوتان دعوت و خواهش کرد تا تجربیات خود را در اختیار نسل جوان بگذارند. بدون شک جوانها احتیاج به تجربه بزرگترها دارند تا با تلفیقی از نیروی جوانی و تجربه پیشکسوتان کشتی تهران را احیاء کنیم.
در گذشته ها ی دور تکنیک و تاکتیک در اختیار کشتی گیران تهران بود و شهرستانی ها با آمادگی جسمانی و قدرت بدنی به مصاف حریفان خود می رفتند ولی در حال حاضر کشتی تهران این ویژگی را ندارد.
یکی از مشکلات کشتی به ضعف دانش فنی مربیان مربوط می شود متاسفانه عده ای صرفا با با مدرک تحصیلی و گرفتن کارت مربیگری به تعلیم مشغول هستند. با چنین مربیانی نتیجه کار همین است که شاهد هستیم و کشتی گیری ساخته نمی شود.
برای اینکه کشتی تهران از فقر فنی و تکنیکی خارج شود چه باید کرد؟
- به نظر من همانطور که استعدادیابی کشتی در سنین پائین انجام می شود باید در انتخاب مربیان به خصوص مربیان پایه و سازنده نیز استعدادیابی شود که حساس ترین مقطع آموزش به شمار می آید.
با چنین وضعیتی که کشتی تهران از مربیان عاشق و سازنده گذشته تهی شده است نظرتان را درباره کنار . . گذاشتن مربیان بالای ۶۰ سال بگوئید؟
- به هیچ وجه با این تصمیم و اقدام در جهت گذاشتن مربیان ۶۰ سال موافق نیستم بلکه آنها گنجینه فن و بند کشتی به حساب می آیند و حضور و فعالیت آنها برای مربیان جوان یک غنیمت و موهبت است و باید زحمتکشان هر دو نسل را در کنار هم حفظ کنیم . البته این بدان معنا نیست که همه مربیان سن بالا می توانند در این امر سهیم باشند. چه جوان و چه مسن باید هم توانائی داشته باشند هم علاقمند و عاشق کشتی باشند .
و حرف آخرآیا از آمدن و رفتن خود در هیات کشتی رضایت دارید؟
- آمدن من فقط بر حسب نیاز و تکلیفی بود که از سوی اداره ورزش و جوانان و فدراسیون کشتی بر دوش من گذاشته شد چون احساس کردم کشتی تهران در شرایط بحرانی و بلاتکلیفی قرار دارد و بر حسب وظیفه و دینی که نسبت به کشتی تهران داشتم آمدم و امیدوارم این مسئولیت را بدرستی انحام داده باشم، هر چند که در زمان تشکیل مجمع انتخابات اعتراضی درباره حضور مصطفی حسین خانی بعنوان نماینده کشتی گیران و حسین امن زاده بعنوان نماینده کشتی کارگری دیده شد اما بنده بعنوان یک بیطرف اعلام می کنم مهندسی و سناریوئی در انتخابات هرگز وجود نداشت.و مصطفی حسین خانی را به عنوان تنها ملی پوش تهران انتخاب کردم . در واقع اعضای مجمع همان نفراتی بودند که از قبل تعیین شدند به غیر از دو موردی که ذکر شد و نکته مهمی که در پایان به آن تاکید کنم برای احیای کشتی تهران نیاز به رای قاطع و جمع کردن کلیه آراء نیست چرا که اکثریت رای فقط به درد آمار و ارقام می خورد اما آنچه کشتی تهران را به جلو می برد مدیریت قوی ، با تدبیر ئ برنامه ریزی و استفاده از خرد جمعی بزرگان و پیشکسوتان خواهد بود.

img

img