آخرین خبرها

” رابطه ورزش و شادی در زندگی” / مقاله ای از نائب رئیس هیئت ورزش کارگری استان

photo_2018-04-09_21-27-41

سرکار خانم  دکتر زارعی زارعی  نائب رئیس هیئت ورزش کارگری استان تهران طی مقاله ای رابطه ورزش و شادی در زندگی را بررسی نمود.

 

رابطه ورزش و شادی در زندگی

محققان معتقدند که ورزش با افزایش ترشح آندروفین باعث شادی افراد شده و می تواند افسردگی را درمان کند

ورزشی را که در کودکی دوست داشته‌اید انتخاب کنید و به آن مشغول شوید انجام دادن ورزش و فعالیتی که شما را در جوانی و کودکی سرحال می‌کرده، باعث می‌شود که همان اعصاب دوباره تحریک شده و همان حس را برای شما پدید آورد . تمرین و ورزش کردن-حتی برای ۱۵ دقیقه- حالتان را بهتر می‌کند ، آرامشتان را باز می‌گرداند و به شما کمک می‌کند تا با استرس مقابله کنید.

ورزش کردن بهترین داروی اعصاب است و ما می‌خواهیم تمرین‌هایی را به شما آموزش دهیم تا وقتی عصبانی یا ناراحت هستید ، حالتان را دگرگون کند. ورزش کردن نه تنها محرک‌های عصبی سرتونین را فعال می‌کند بلکه میزان دوپامین و نورپی‌نفرین ، دو ماده ایجاد کننده حالت خوشی ، را نیز افزایش می‌دهد.

 داروی طبیعی ضدافسردگی

تمرین: نیازی نیست ورزش سنگینی در باشگاه انجام دهید . پیاده روی عادی یا سریع برای ۱۵ دقیقه می‌تواند شما را به این اهداف برساند . ورزش متعادل می‌تواند با تغییرات شیمیایی که در بدن ایجاد می نماید ، احتمال افسردگی را کاهش دهد و باعث شادمانی بیشتر شود . انجام مداوم ورزش باعث افزایش سلامت می شود  

گرم کنید تا آرامش بیابید

ورزش کردن گلبول‌های سفید خون را تحریک می‌کند تا پیروژن و پروتئین ترشح و تولید کنند و دمای بدن را ۱ تا ۲ درجه سانتیگراد افزایش می‌دهد . این کار باعث می‌شود بدنتان گرم شده و اعصابتان آرامش یابد . احساس گرما باعث ترشح اندورفین و در نتیجه تغییر در اعصاب کنترل کننده حالت عصبی می‌شود«ورزش کردن اثر آرامش بخش شبیه به نشستن در سونا یا حمام آب گرم دارد . هر سه مورد باعث از بین رفتن استرس و اضطراب می‌شوند.»

تمرین: «با ورزش‌هایی مثل سایکلینگ، شنا یا وزنه زدن روزانه به مدت ۲۰ دقیقه ، عضلات بزرگ خود را ورزش دهید . این ۲۰ دقیقه کافی‌است تا دمای بدنتان افزایش یابد.»

افکار منفی را از خود دور کنید

ورزش کردن ، افکار مخرب را از ذهنتان دور می‌کند. اگر کار و مشغله زیاد باعث اضطراب و ناراحتیتان می‌شود، تغییر این روند می‌تواند کمک زیادی به شما بکند. «ورزش ، اعتماد به نفس را افزایش می‌دهد . که خود عامل بسیار مؤثری در مبارزه با استرس و نگرانی است.»

تحقیقات نشان داده‌اند که ارتباط مستقیمی  بین آمادگی جسمانی و زندگی شادتر وجود دارد.

شادی مفهومی انتزاعی است ، اما محققان معتقدند که شادی ژنتیکی است و به فاکتورهای زیست محیطی مانند تحصیلات ، دین و شرایط خانوادگی بستگی دارد .

یکی از فاکتورهایی که بر شادی تاثیرگذار است ، سلامت جسمانی است. توانایی مبارزه با بیماری‌ها ، برقرار کردن تعادل هورمونی و کنترل استرس بر رضایت از خود و شادی تاثیرگذار است. به همین دلیل است که افرادی که ورزش می‌کنند می‌توانند شادتر باشند .

ورزش باعث تحریک تولید پروتئین‌هایی می‌شود که به آنها آنتی بادی گفته می‌شود و با بیماری‌ها مبارزه می‌کنند .

بنابراین افرادی که از نظر فیزیکی فعال‌تر هستند ، بهتر می‌توانند با بیماری‌ها و استرس مبارزه کنند و این امر باعث شادی بیشتر آنها می شود .

به هنگام انجام ورزش، در مغز هورمون آندروفین ترشح می‌شود که باعث احساس شادی می‌شود. هنگامی که ورزش می‌کنیم از میزان هورمون کورتیزول که باعث استرس می‌شود کاسته می‌شود. اگر میزان کورتیزول بالا باشد، ایمنی بدن کم می‌شود .

بعضی از محققان معتقدند انجام ۳۰ دقیقه‌ ورزش با شدت متوسط در طول روز باعث کاهش افسردگی و عصبانیت می‌شود .

این احتمال نیز وجود دارد که افراد شادتر بیشتر به سمت ورزش کردن گرایش داشته باشند و لزوما ورزش باعث شادمانی نشود. به خصوص در زمینه افسردگی هنوز مشخص نیست که ورزش نکردن باعث افسردگی می‌شود یا افسردگی عامل ورزش نکردن است. معمولا افراد افسرده از ورزش کردن دوری می‌جویند ، زیرا انگیزه‌ای برای این کار ندارند

شرایطی نیز هست که ورزش کردن باعث عدم رضایت و شادی می‌شود. این مورد بیشتر در افرادی که اعتیاد به ورزش دارند ایجاد می‌شود . ورزشکارانی که بدون توجه به خستگی، آسیب دیدگی‌ و مشکلات قلبی ورزش می‌کنند معمولا از نظر روحی دچار مشکل می‌شوند.

به طور کلی می‌توان گفت که ورزش متعادل باعث کاهش استرس می‌شود و از مشکلات روحی – روانی جدی از جمله افسردگی جلوگیری می‌کند و شادی را افزایش می‌دهد.

سرخوشی پس از انجام فعالیت جسمی ناشی از تشدید ترشح هورمون آندروفین در بدن است.

 

انجام فعالیت جسمی منجر به تشدید فشار وارده بر بدن می شود و همین عامل باعث افزایش طبیعی ترشح هورمون آندروفین می گردد که در صورت ورود فشار به بدن ترشح می شود. آندروفین هورمونی است که در فرد ایجاد سرخوشی کرده و احساس درد را به شکل چشمگیری کاهش می دهد، به همین دلیل پس از انجام حرکات ورزشی بخصوص از نوع هوازی شخص ورزشکار احساس شادابی می کند. آندروفين با تاثیر بر روی گيرنده‌هاي عصبي مانع آزاد شدن مولكول‌هاي پيام رسان عصبي از پايانه عصب مي‌شود بنابراین انتقال پیام درد به مغز مختل می شود و درد تخفیف می یابد. همين اثر اندروفين به بدن باعث حس خوشحالي و سر خوشي مي‌شود، در حالي كه درد را نيز كاهش مي‌دهد. در واقع آندروفین یک نوع ماده مخدر طبیعی در بدن انسان است که فعالیت جسمی، ترشح این ماده را تشدید کرده و با این وصف فرد با بهره مند شدن از این هورمون احساس شادابی و امیدواری می کند و نشانه های افسردگی به شکل چشمگیری کاهش می یابند. تحقیقات بسیاری نشان داده است که ورزش علاوه بر اینکه ابزار ارزشمندی برای حفظ سلامت جسمانی است و رابطه نزدیکی با سلامت روانی و بویژه پیشگیری از بروز ناهنجاری‌های روانی دارد. ورزش از اضطراب و افسردگی می‌کاهد، اعتماد به نفس را افزایش می‌دهد و خود پنداره را تقویت می‌کند. ورزش بویژه در سنین کودکی و نوجوانی مفر سالمی برای آزاد کردن انرژی‌های اندوخته شده است و این خود بسیار لذت‌بخش و آرامش‌دهنده است.شرکت در فعالیت‌های ورزشی به اجتماعی شدن و کسب مهارت و کفایت و همچنین دوست‌یابی و ارتباط سالم با همسالان کمک می‌کند. در جریان یکی از پژوهش‌های اخیر ( SIMON 1999 ) در ایالات متحده ۶۵ درصد از جوانان ابراز کردند که ورزش آنها را از اعتیاد به الکل و مواد مخدر بازداشته است.

در جریان فعالیت‌های ورزشی شدید میزان ترشح اندورفین‌ها افزایش می‌یابد و به همین دلیل ورزشکاران پس از انجام تمرینات احساس لذت و آرامش خاصی می‌کنند که به آن اصلاحاً joggrs high گفته می‌شود. با توجه به شباهت بین اندورفین‌ها و ترکیبات افیونی، ورزش کردن می‌تواند جایگزین سوء مصرف مواد مخدر در معتادان شود.

در نتیجه تمرینات ورزشی مدام میزان جریان خون در مغز افزایش می‌یابد. افزایش جریان موجب اکسیژن رسانی و تغذیه بهتر نرون‌های مغز شده و از تنگ شدن عروق مغز جلوگیری می‌کند. این تاثیرات خود موجب پیشگیری از فراموشی و زوال توانمندی‌های ذهنی در سالمندی می‌شود. تمرینات ورزشی همچنین موجب آزادسازی نوعی فاکتور رشد به نام B.D.N.F می‌شود که می‌تواند نرون‌ها را در مقابل آسیب و صدمه مقاوم نموده و از بروز بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون تا حدود زیادی جلوگیری کند.

در تحقیقی که در دانشگاه اورگان در سال ۱۹۹۵ انجام شد ۳۵۴ دانشجوی کالج در رابطه با تاثیر ورزش بر افسردگی مورد بررسی قرار گرفتند. ابتدا میزان انجام تمرینات ورزشی در این دانشجویان از حیث شدت و مدت تمرینات در طول سه ماهه قبل از تحقیق مورد بررسی قرار گرفت و دانشجویان بر اساس میزان تمرینات بدنی به سه دسته ورزشکار (میزان فعالیت سه جلسه در هفته)، فعال (میزان فعالیت یک یا دو جلسه در هفته) و غیرفعال (فعالیت کمتر از یکبار در هفته) تقسیم شدند. سپس هر گروه پرسشنامه واحدی را در زمینه افسردگی پاسخ گفتند که شامل ۳۰ سوال بله و خیر بود. آن گروه از دانشجویان که به عنوان گروه ورزشکار شناخته شده بودند کمترین میزان افسردگی را گزارش کردند.(كمته پژوهش و آموزشهاي فوق برنامه)

*تاثیر ورزش بر متغیرهای روان شناختی*

يكى از تأثيرات ورزش، رهايى از افسردگى است. شما با ورزش ميزان و ترشح هورمونى به نام «Endorphins» را بالا مى بريد. اين هورمون كه مربوط به بافت عصبى است، توسط «هيپوتالاموس» ساخته مى شود و به كمك «هيپوفيز» به جريان خون وارد مى شود.

اما چگونه اندورفين باعث تغييرات خلق و خوى ما مى شود؟!

ـ همانطور كه ذكر شد، پس از ورزش اين هورمون توسط هيپوفيز وارد جريان خون مى شود.

ـ «اندورفين» وارد «اعصاب انتقال دهنده درد به مغز» مى شود.

ـ پس از آن به گيرنده هاى «تسكين دهنده درد» در «نورون» متصل مى شود. اين گيرنده ها مثل گيرنده هايى است كه داروهايى چون «مورفين» به آن اتصال پيدا مى كنند.

ـ «اندورفين» با تأثير بر روى «گيرنده هاى عصبى» مانع آزاد شدن مولكول هاى پيام رسان عصبى از پايانه عصب مى شود.

بنابراين هيچ پيام دردى به مغز نمى رسد. (به همين خاطر اين هورمون را بى حس كننده و تخفيف دهنده درد مى دانند). همين اثر «اندورفين» بر بدن باعث حس خوشحالى و سرخوشى مى شود، درحالى كه درد را نيز كاهش مى دهد و فشارهاى عصبى را كم مى كند. با توجه به همين تأثير آن را مسكن طبيعى بدن مى نامند.

چگونه ورزش كردن باعث آزادسازى «اندورفين» مى شود؟

سطح بتا اندورفين خون (اين هورمون شامل ۴ نوع آلفا، گاما، سيگما و بتا است كه نوع اخير در زمان ورزش بالاترين ميزان را در پلاسماى خون دارد) در هنگام حركات ايروبيك (بيش از ۳۰ دقيقه پرداختن به حركات ورزشى) تا پنج برابر نسبت به زمان استراحت افزايش پيدا مى كند، البته اين نسبت از شخصى به شخصى ديگر با توجه به ميزان استمرار او در ورزش فرق مى كند.

جالب است بدانيد همان گونه كه بدن ما با مصرف مكرر داروهاى مسكن به نوعى مقاومت در مقابل آنها مى رسد و تحمل ما به اين مواد بالاتر مى رود وضعيت بدن و ميزان «اندورفين» هم تابع همين قانون است. هرچه بيشتر تمرين داشته باشيد و حركات ورزشى تان منظم تر و مرتب تر باشد، بدن شما به طور طبيعى در مقابل اين ماده مقاومت بيشترى نشان مى دهد و اينجاست كه بايد براى رسيدن به آن خوشحالى و سرخوشى شدت تمرينات را بالا ببريد تا بدن بتواند همان ميزان «اندورفين» را توليد كند.

خلاصه اينكه با كمى بالا پايين پريدن، دويدن، كوه پيمايى و… قادر خواهيم بود دوران جوانى و سرخوشى را طولانى تر كنيم.

تحقیقات اخیر نشان داده است افرادی که تمرینات تنفسی – قدرتی و انعطافی نظیر یوگا را انجام می دهند، بیشتر از ورزش هایی نظیر دویدن و ایروبیک بر تنش افسردگی و پریشانی خود کنترل دارند. می توان گفت تاثیرات خلقی ناشی از ورزش های تمرکزی، قدرتی، انعطافی و تنفسی می تواند بیشتر از ورزش های دیگر باشد.